Ad

Από το Blogger.
 
Τα άρθρα που υπάρχουν στο Simple Mind είναι επι το πλείστων ξένα και αλιευμένα απο άλλες σελίδες στο διαδίκτυο. Μπορείτε να βρείτε την πηγή στην κάτω μεριά του εκάστοτε κειμένου.

Για οποιαδήποτε παρατήρηση, συμβουλή ή ακόμα αν θέλετε να δημοσιεύσουμε κάποιο άρθρο σας μπορείτε να μας στείλετε mail στο masterlista11@gmail.com

Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2013

Νέο μωρό στην οικογένεια: αντιμετωπίζοντας την αντίδραση του μεγαλύτερου

Ο ερχομός ενός νέου μέλους στην οικογένεια είναι αιτία μεγάλης χαράς για τους γονείς, τους παππούδες και τις γιαγιάδες και γενικότερα τους οικείους του ζευγαριού. Υπάρχει όμως και κάποιος στην οικογένεια που ίσως να μην αισθάνεται και τόσο …άνετα – στην αρχή τουλάχιστον. Πολλές φορές μάλιστα μπορεί ακόμη και να αντιδράσει άσχημα. Ποιος είναι αυτός; Το μεγαλύτερο αδερφάκι που βιώνει μία περίεργη κατάσταση λόγω της άφιξης του δεύτερου παιδιού της οικογένειας που αναπόφευκτα συγκεντρώνει όλα τα βλέματα πάνω του.
Επειδή δε, αρκετά συχνά η αντίδραση είναι έντονη, ας δούμε μία σειρά από απλές συμβουλές που μπορούν νομίζουμε να βοηθήσουν στην ευκολότερη ενσωμάτωση του …νεοαφιχθέντος στην οικογένεια και στην προσαρμογή του αδερφού ή της αδερφής του στη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται:

1. Προετοιμασία του παιδιού για την άφιξη του νέου μωρού.
Η προετοιμασία αυτή έχει τον καθοριστικότερο ρόλο για τη διαμόρφωση της στάσης του παιδιού απένταντι στο νέο μέλος της οικογένειας. Πρέπει να περιλαμβάνει συνεχή συζήτηση με το παιδί και προσπάθεια να του δοθεί απλά και με ειλικρίνεια η εικόνα της νέας κατάστασης που θα διαμορφωθεί στο σπίτι και η αναγκαιότητα, το πρώτο διάστημα τουλάχιστον, να δοθεί ιδιαίτερα φροντίδα στο μικρότερο αδερφάκι. Δεν χρειάζονται ενθουσιασμοί και πανηγυρισμοί που μάλλον θα κάνουν το παιδί να αισθανθεί άβολα παρά θα το βοηθήσουν.

2. Η μαμά στο μαιευτήριο – διατήρηση επαφής.
Το διάστημα που η μαμά παραμένει στο μαιευτήριο (συνήθως 3-4 ημέρες) είναι πολύ δύσκολ0 για το μεγάλο αδερφάκι. Η μητέρα του του λείπει έντονα και δεν είναι εύκολο πάντα να κατανοήσει το λόγο. Ακόμη και ο μπαμπάς και ο παππούς με τη γιαγιά απουσιάζουν αρκετά εκείνο το διάστημα -και δικαιολογημένα- κάνοντας τα πράγματα ακόμη πιο δύσκολα. Μία καλή κίνηση λοιπόν είναι να μιλάει τακτικά με τη μαμά του στο τηλέφωνο, ενώ όταν εκείνη συνέλθει λίγο (τη δεύτερη ή την τρίτη ημέρα από τη γέννα) να την επισκεφτεί στο μαιευτήριο. Αυτό θα το βοηθήσει να κατανοήσει καλύτερα τι συμβαίνει και ν' αρχίζει να προσαρμόζεται ευκολότερα στα νέα δεδομένα.

3. Το μεγαλύτερο αδερφάκι βοηθάει στην φροντίδα του μωρού.
Είναι πολύ καλό να δίνουμε την ευκαιρία στο μεγαλύτερο παιδί να συμμετέχει ενεργά στη φροντίδα του νεογέννητου βοηθώντας το μπαμπά και τη μαμά. Όταν δε, εκφράζει την επιθυμία να το κάνει θα πρέπει να μην το αποθαρρύνουμε αλλά να το βοηθάμε να συμμετάσχει στο βαθμό φυσικά που μπορεί και έχοντας πάντα εμείς την κύρια επίβλεψη. Εάν δε ζητάει να κάνει κάτι που είναι …πέρα από τις δυνάμεις του να μην το επιτιμούμε αλλά αντίθετα να λειτουργούμε διπλωματικά αναθέτοντάς του κάποια άλλη σχετική δουλειά που μπορεί να φέρει σε πέρας μ' επιτυχία.

4. Αφήνουμε το παιδί μας να μας εκφράζει ανοιχτά τα συναισθήματά του.
Το πρώτο διάστημα της άφιξης του μωρού στο σπίτι είναι πολύ δύσκολο και ιδιαίτερα κουραστικό και για τους δύο γονείς. Παρά τη δικαιολογημένη κούραση ωστόσο θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στη συμπεριφορά μας απέναντι στο μεγαλύτερο παιδί μας. Εάν βιώνει κάποια αρνητικά συναισθήματα, εάν αισθάνεται πίεση, εάν προσπαθεί να εκφράσει κάποια αντίδραση πρέπει να μας αισθάνεται παρόντες, δίπλα του – έτοιμους να το ακούσουμε και ν' απαντήσουμε στις ανησυχίες του.
Εάν η κούραση μας οδηγήσει στο να μεταθέτουμε την όποια κουβέντα θέλει γι' αργότερα ή ακόμη χειρότερα να το αποπαίρνουμε, τότε η αντίδραση συσωρρεύεται και είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα την εξωτερικεύσει με χειρότερο τρόπο.
Είμαστε λοιπόν εκεί, παρόντες δίπλα στο παιδί, δίνοντάς του την ευχέρεια να μας πει ανοιχτά ότι σκέφτεται.

5. Έχουμε πάντα κατά νου ότι η πιθανή αντίδραση του μεγαλύτερου παιδιού μας είναι κάτι φυσικό.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερο λάθος από το ν' αντιμετωπίσουμε τη ζήλια του ως κάτι παράλογο. Είναι απόλυτα φυσικό ν' αισθάνεται στην αρχή την παρουσία του νέου μέλους της οικογένειας ως απειλή για τη δική του θέση σε αυτή. Έτσι, είναι αναμενόμενο να κάτι ότι μπορεί για να τραβήξει την προσοχή των δικών του που μέχρι πρότινος μονοπωλούσε. Από τη μεριά μας κάνουμε ότι είναι δυνατό για να του δίνουμε το χρόνο και την προσοχή που χρειάζεται χωρίς να φθάνουμε στο άλλο άκρο – να υπερβάλλουμε δηλαδή. Εάν δούμε δε ότι η αντίδρασή του μεγαλώνει διαρκώς χωρίς να μπορούμε πλέον να διαχειριστούμε την όλη κατάσταση καλό είναι να απευθυνθούμε σε κάποιον ειδικό που με τις γνώσεις και την εμπειρία του θα μας βοηθήσει ουσιαστικά.

Τέλος μία πιο "πρακτική'' συμβουλή:
Καλό είναι, το πρώτο διάστημα που το νέο μωρό της οικογένειας θα έχει έρθει στο σπίτι ν' αποφύγουμε τις αλλαγές στη καθημερινότητα του μεγαλύτερου παιδιού ακόμη και τις πιο απλές π.χ. να του αλλάξουμε δωμάτιο. Η συγκεκριμένη περίοδος είναι ιδιαίτερα "ευαίσθητη" και η αντίδρασή του στην όποια αλλαγή είναι περίπου βέβαιη καθώς θα την αποδόσει στην άφιξη του νέου μέλους.

Πηγή

*Οι πληροφορίες που παρέχονται στο blog αυτό έχουν καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα και δε μπορούν να αντικαταστήσουν τη γνωμάτευση ή την επίσκεψη σε γιατρό ή σε άλλον ειδικό της υγείας

 
Simple Mind © 2011 SpicyTricks & ThemePacific.